Tijdens de eerste lockdown schreef ik dagelijks mijn schoonmoeder een brief. Naarmate de tijd vorderde namen tekeningen een grotere plek in dan woorden.
Dit bracht mij op een concept tijdens de tweede lockdown.
Dagelijks transformeerde ik één woord in vorm en kleur.  (Mijn fysieke behoefte aan kleur was groot )
Woorden als o.a. twijfel, missen, vriendschap, geven, tast, kranig, nabijheid.
Woorden die betrekking hebben op begrafenissen, politiek nieuws, dagelijkse beslommeringen en verlangens.
Door middel van dit visuele dagboek bracht ik mijn gemoedstoestand in kaart. (Mapping a Frame of Mind)
Binnen beperkingen die ik mezelf heb opgelegd bleek een wereld te bestaan van oneindige reeksen van mogelijkheden.
Woord, vorm en kleur gaven tijdens deze verwarrende periode structuur, betekenis en troost.
Mijn fascinatie voor ritme, ordening en formeel onderzoek leidde  tot een voor mij logisch tekensysteem. Vanuit dit tekensysteem ontstond een databank aan mogelijkheden van waaruit ik verder bouw ik aan een kijkervaring in 2D / 3D /beweging die de kijker verleidt tot een spel van visueel genot.


 

Door op de tekeningen te klikken zie je het woord van de dag